کامل مطلب : کليک کنيد ....

شكستگيهاي ناشي از پوكي استخوان بيشتر در محلهايي كه ماهيت اسفنجي نظير مهرهها و دندهها رخ ميدهد.
پوكي استخوان نوعي بيماري است كه با كاهش توده استخواني و تخريب ساختار ظريف منبع استخوان مشخص ميشود و به افزايش شكنندگي استخوان كمك كرده و متعاقب آن به شكستگي منجر ميگردد.
مردان و زنان هر دو در معرض خطر شكستگيهاي ناشي از پوكي استخوان هستند، با اين وجود اين بيماري در زنان شايعتر است.
شكنندگي اسكلتي، تعداد و شدت زمين خوردن و حجم بافت پيرامون استخوان عواملي هستند، كه در بروز شكستگي استخوان موثر هستند.
نيروي مكانيكي اعمال شده بر عضلات و جاذبه بر روي استخوانها فشار ميآورند، اين نيرو تنها عامل شناخته شده براي تنظيم حجم و قدرت استخوان است و تشخيص پوكي استخوان بر اساس شرح حال باليني و يافتههاي پرتونگاري به عمل ميآيد، اندازهگيري دانستيه (تراكم) مواد معدني استخوان روش سودمندي براي ارزيابي خطر شكستگي محسوب ميشود؛ به عنوان مثال با 10 درصد كاهش تراكم مواد معدني استخوان، خطر شكستگي دو برابر ميشود.
گفتني است عوامل مربوط به حصول حداكثر توده استخوان شامل عوامل مادرزادي، رژيم غذايي، هورمونها، فعاليت جسماني، داروها، بيماريها و عوامل مربوط به شيوه زندگي است.
مداخله درماني در جهت افزايش اكثر توده استخواني تنها از طريق كنترل عواملي همچون وضعيت استروژن، دريافت كلسيم در رژيم غذايي و فعاليت فيزيكي متصور خواهد بود.