گاهی آدم به يه چيزايی بر ميخوره و يه چيزايی ميبينه که ؟؟؟؟ مخش سوت ميکشه و دلش ميخواد هر چی به زبونش مياد جدای هر سياست بازی و عاقبت انديشی بگه... و اينجاس که ميگن :

 

زبان سرخ سر سبز ميدهد به باد....

 

و اينجاست که شخصيت رو با يه چيزايی در نظر ميگيرن که ؟؟؟؟

يه چيزايی رو با بعضی عقايدشون زير سوال ميبرن.... يکيش همين چادر... وقتی برای يه کار جزئی افرادی انتخاب شده ....

و اين قصه سر دراز داره....